De titel van dit stuk doet het ergste vrezen, maar nee: ik zit gelukkig niet vast en heb geen wifi om mijn gevangenisavonturen vanuit de cel met Nederland te delen. Wel ben ik op bezoek, en wel in het stadje Bor. De gevangenis van Bor is een van de beste gebouwen in de stad. Het is een jaar geleden gebouwd door de Verenigde Naties. De muren zijn nog schoon, het prikkeldraad glimt en de traliedeuren zijn sterk. In het eerste gedeelte van de gevangenis zitten mannen. Ze hebben gestolen, gevochten of gemoord. Niets bijzonders voor een gevangenis.
Maar er is ook een vrouwenafdeling. Het is er rustig, de celdeuren staan open. Vrouwen zitten op de bedden, zingen, spelen kaart of slapen op de grond in de schaduw. Veel vrouwen hebben jonge kinderen. Ook de kinderen zitten in de gevangenis zodat hun moeder voor ze kan zorgen.
De redenen waarom de vrouwen vastzitten, in totaal 21, zijn heel anders dan die van de mannen. Sommigen zitten opgesloten wegens een scheiding en een ander omdat haar tweejarige dochter een heks zou zijn. Slechts een enkeling van de vrouwen zit gevangen wegens diefstal of vechten.
Ateng Ayuan trouwde een aantal jaar geleden. Ze kreeg vier kinderen, waarvan ze de jongste nog borstvoeding geeft. Omdat haar man uiteindelijk de bruidsschat niet kon betalen, het gaat vaak om veel koeien, besloot de vader van Ateng dat ze met een andere man moest trouwen. Dat weigerde de vrouw. Haar vader klaagde haar aan en ze werd in de bak gegooid.
Ateny Pach heeft een vergelijkbaar verhaal. Acht jaar geleden trouwde ze maar kreeg geen kinderen. Haar man mishandelde haar en zei dat ze onvruchtbaar was. Ze scheidde en ging terug naar haar ouders. Na een tijdje trouwde ze opnieuw en kreeg twee zoons. Haar eerste man pikte dit niet en eiste de eerstgeboren zoon op en wilde vijf koeien. Ateny weigerde. Haar ex-man stapte naar de rechtbank en klaagde haar aan wegens het stelen van zijn kind, dat helemaal zijn kind niet is. Hij is zelf onvruchtbaar. De vrouw wacht nu het proces af. Ze kan twee jaar gevangenisstraf krijgen en haar kinderen verliezen.
De titel van dit stuk doet het ergste vrezen, maar nee: ik zit gelukkig niet vast en heb geen wifi om mijn gevangenisavonturen vanuit de cel met Nederland te delen. Wel ben ik op bezoek, en wel in het stadje Bor. De gevangenis van Bor is een van de beste gebouwen in de stad. Het is een jaar geleden gebouwd door de Verenigde Naties. De muren zijn nog schoon, het prikkeldraad glimt en de traliedeuren zijn sterk. In het eerste gedeelte van de gevangenis zitten mannen. Ze hebben gestolen, gevochten of gemoord. Niets bijzonders voor een gevangenis.
lees meer »
Uploaded by Klaas | 16 april 2010 |
Nieuws
Abu Deng is een lange vrouw uit een dorpje, een tiental kilometers buiten Bor, de provinciehoofdstad van Jonglei in Zuid-Soedan. Ze heeft net voor het eerst in haar leven gestemd voor een nieuwe regering. ,,Ik ben erg blij met vandaag. Ik ben blij omdat deze verkiezingen bijdragen aan mer vrede en veiligheid in ons land,” zegt ze.
Eind jaren vluchtte Deng uit haar geboorteplaats vanwege een nieuwe oorlog. Nu is ze weer terug in haar geboorteplaats om te stemmen.
In 1983 brak er opnieuw een oorlog uit tussen Noord en Zuid-Soedan, het grootste land van Afrika. De opstand begon in de provincie Jonglei, en mondde uit in een bloedige oorlog. Zuiderlingen vochten voor gelijke verdeling van welvaart en rechten tegen het Arabisch gecontroleerde Noorden. In 2005 tekenden Noord en Zuid-Soedan een vredesakkoord. De verkiezingen in heel Soedan, zijn onderdeel van het akkoord, en een belangrijke stap naar het referendum in Zuid-Soedan in 2011. Dan kiest het Zuiden of ze onafhankelijk wil worden van Noord-Soedan.
Met het tekenen van de vrede, waren de problemen in het Zuiden niet over. Rivaliserende stammen vochten tegen elkaar. Waarschijnlijk werden de stammen gesteund door verschillende politieke stromingen in het Zuiden en het Noorden. In de provincie Jonglei vielen vorig jaar duizenden doden door deze gevechten. De gevechten in Jonglei zijn een van de redenen dat Abu Deng in Oeganda blijft wonen, waar ze in 2001 naar toe is gegaan. Daarnaast gaan haar negen kinderen naar school in Oeganda. ,,Ik wil dat mijn kinderen later in vrijheid kunnen leven in Soedan,” zegt ze. Ze stemt dan ook niet alleen voor een nieuwe regering, maar vooral voor onafhankelijkheid van Noord-Soedan. ,,We hebben nieuwe leiders nodig voor het referendum,” zegt ze.
De meeste Zuiderlingen stemmen omdat ze geloven dat het een stap dichterbij onafhankelijkheid is. In Noord-Soedan lijkt het tot nu toe rustig te verlopen en wordt de huidige president Omar Al-Bashir zeker verkozen. In Darfur zijn er een aantal meldingen van onrust maar komen op een aantal plekken vooral weinig mensen opdagen.
De verkiezingen duren nog tot morgen en mogelijk tot woensdag.
Abu Deng is een lange vrouw uit een dorpje een tiental kilometers buiten Bor, de provinciehoofdstad van Jonglei in Zuid-Soedan. Ze heeft net voor het eerst in haar leven gestemd voor een nieuwe regering. “Ik ben erg blij met vandaag. Ik ben blij omdat deze verkiezingen bijdragen aan meer vrede en veiligheid in ons land,” zegt ze. lees meer »
Uploaded by Klaas | 12 april 2010 |
Nieuws
De verkiezingen in Soedan beloven een zeer ingewikkeld gebeuren te worden. In Nederland is er meestal één stembiljet en soms twee. Van zondag elf tot dinsdag dertien april moet een Noord-Soedanees acht formulieren invullen en een Zuid-Soedanees maar liefst twaalf. Op de site van Radio Dabanga staat haarfijn uitgelegd hoe de Soedanezen moeten stemmen en waarop.
lees meer »
Uploaded by Tom | 10 april 2010 |
Nieuws
Kom op 10 april 15.15 naar de Dam in Amsterdam…. voor een heuse drum flashmob voor Sudan! het geheel duurt slechts 8 minuten dus wees er bij en neem je trommel mee!
lees meer »
Uploaded by Tom | 3 april 2010 |
Nieuws
Leuk dat de mensen van Mambapoint.tv aandacht wilden geven aan Hoop in de Hel. Zeker nu de verkiezingen naderbij komen (gepland van 11 – 13 april) is het belangrijk dat Soedan in de picture blijft. Bekijk hier het interview met Tom.
Uploaded by Tom | 5 maart 2010 |
Nieuws
